ไพรวัลย์ ลูกเพชร ประวัติ

 

ไพรวัลย์ ลูกเพชร (ชื่อจริง สมนึก นิลเขียว) เป็นนักร้องและนักแสดงลูกทุ่งระดับดาวค้างฟ้า เจ้าของฉายา "พระเอกลูกทุ่งขวัญใจแม่ยก" และ "ราชาเพลงใต้เติ้ล" เขาเป็นศิลปินผู้มีแก้วเสียงหวานใส นุ่มนวล ชวนฝัน และหน้าตาหล่อเหลาระดับพระเอกภาพยนตร์ บทเพลงของเขามีอิทธิพลอย่างสูงต่อวงการและสะท้อนวิถีชีวิตชนบทได้อย่างยอดเยี่ยม โดยเฉพาะการขับร้องเพลงอมตะตลอดกาลอย่าง "มนต์รักลูกทุ่ง" 

ประวัติส่วนตัวและการศึกษา

• เกิดวันที่: 14 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ณ ตำบลบางขุนไทร อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
• ชีวิตครอบครัว: เคยสมรสกับ วิภารัตน์ เปรื่องสุวรรณ นักร้องคู่ขวัญ (ต่อมาได้หย่าร้างกัน) และมีคู่ชีวิตคนต่อมาคือ พรรณี ลูกเพชร มีบุตรด้วยกันรวม 3 คน 

เส้นทางสู่วงการเพลงและโอกาสจาก "ราชาลูกทุ่ง"

ในวัยเยาว์ พ่อแม่ได้นำเขาไปฝากเรียนกับคณะลิเกเมืองเพชร แต่เนื่องจากใจไม่รัก เขาจึงตัดสินใจเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อทำตามความฝัน โดยเริ่มสมัครเข้าเป็นนักร้องในวงดนตรี "บางกอก ช่ะ ช่ะ ช่า" ของครูสมพงษ์ วงศ์รักไทย และครูชุติมา สุวรรณรัตน์

เมื่อวงบางกอก ช่ะ ช่ะ ช่า ยุบวงลง ครูเพลงได้นำเขาไปฝากฝังกับ สุรพล สมบัติเจริญ ซึ่งครูสุรพลได้ให้โอกาส นำมาอุทิศแต่งเพลงและอัดแผ่นเสียงให้ จนเริ่มมีชื่อเสียงจากเพลง "คำเตือนของพี่" และ "ดาวบ้านนา" ต่อมาเขาได้ลาออกจากวงและมาตั้งวงดนตรีของตนเอง และได้จับคู่ร้องเพลงคู่กับ วิภารัตน์ เปรื่องสุวรรณ จนโด่งดังเป็นพลุแตกจากผลงานการประพันธ์ของบรมครู ครูไพบูลย์ บุตรขัน เช่น เพลง มะนาวไม่มีน้ำ, กีฬารัก และ ไม่รู้ไม่ชี้ 

ผลงานเพลงฮิตและรางวัลเกียรติยศ:

• มนต์รักลูกทุ่ง (บทเพลงประวัติศาสตร์ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลพระราชทานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย)
• ไอ้หนุ่มตังเก (ผลงานแต่งโดย ครูชลธี ธารทอง ได้รับรางวัลเสาอากาศทองคำพระราชทาน ปี 2521)
• เบ้าหลอมดวงใจ (ผลงานแต่งโดย ครูไพบูลย์ บุตรขัน ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ปี 2514)
• สำรวยลืมคำ 

มรสุมชีวิตและการลอบสังหาร

ในช่วงที่ชื่อเสียงกำลังรุ่งโรจน์ถึงขีดสุด ไพรวัลย์ ลูกเพชร เผชิญโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่เมื่อถูกลอบยิงจนได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้จะรอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แต่เหตุการณ์ครั้งนั้นส่งผลให้เขากลายเป็นผู้พิการและต้องนั่งรถเข็นวีลแชร์ตลอดช่วงชีวิตที่เหลือ ทำให้อนาคตในวงการเพลงและวงการภาพยนตร์ต้องหยุดชะตกลงอย่างน่าเสียดาย

การเสียชีวิต

หลังจากต้องต่อสู้และทนทุกข์กับอาการเจ็บป่วยเรื้อรังอันเป็นผลพวงจากอดีต ไพรวัลย์ ลูกเพชร ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบด้วยโรคปอดบวม เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ณ โรงพยาบาลชลประทาน อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี สิริรวมอายุได้ 60 ปี